Zita Swoon

De baas van alles est un livre pour les les jeunes écrit par Bart Moeyaert , Stef Kamil Carlens a participé à la bande son.

http://www.cuttingedge.be/books/reviews/32718

Foto's en info van Marc Cocquyt

Tekst en foto's van Marc Cocquyt : http://staatvanbeleg.skynetblogs.be/ 

Franco Saint de Bakker is u niet geheel onbekend. Niet enkel bespeelt onze eigen Joris Caluwaerts de piano en synth van de groep, als jij de blijde intrede van Big City – eerder dit jaar in de Ancienne Belgique – meemaakte is de kans groot dat je Elko Blijweert en Saar van de Leest onder de naam Tic-Toe-Topic het voorprogramma zag verzorgen.
Hieronder proberen we de sfeer van hun eerste album te schetsen.

Live at the ancienne belgique (2005)

Het is Jazz. U weet wel, muziek met haakjes, maar zonder hulplijn. Muziek waar je jouw eigen verhaal bij mag verzinnen. Zoals bij kunst, ja.
U bent niet zo creatief? Wel, dat geeft niet, want weet je, dit is het internet, iemand deed het voor jou. Dus kom gerust binnen. Hang je jas in de kast. Neem een drankje. Er zijn nog enkele tafeltjes vrij. De band sluit net het eerste nummer af. De instrumenten zijn ingespeeld en de muzikanten kijken elkaar schalks aan.

De muziek doet je terugdenken aan een vakantie van enkele jaren terug, toen jullie aan de voet van de Pyreneeën logeerden. Tijdens een daguitstap leek het plots alsof er een topgangster ontsnapt was. Politiewagens snelden jullie voorbij (stuwende blazers), wegen werden afgesloten, en het verkeer werd omgeleid. De kinderen waanden zich in een hollywoodfilm, hun handen werden pistolen waarmee ze opgewonden op verzonnen doelwitten schoten. Zelf was je er niet helemaal gerust in, en toen jullie verloren reden in de door de franse politie geïmproviseerde alternatieve routes zorgde jullie oudste voor de noodzakelijke afleiding door te beweren dat hij de Eifeltoren kon zien. Later op de dag hoorde je bij het tanken dat er een probleem was met de waterkrachtcentrale iets verderop. Daar bleek iets stuk waardoor er meer water toestroomde dan er verwerkt kon worden. Het fijne ervan kwam je niet te weten (de ‘water aan de lippen’-versie van QOTSA’s ‘no one knows’!).
Het peil van het stuwmeer was een aantal dagen kritiek maar kon - eens de dam weer naar behoren werkte - dan snel op het normale niveau terugbracht worden. Niet enkel jij, maar de hele streek haalde opgelucht adem. In de resterende vakantiedagen gingen jullie alsnog herten en reeën te zoeken in het Nationaal Park - helaas zonder succes - en kocht je in de giftshop het rendierhoedje dat de kleinste toen zo graag wilde, maar zich nu diep over schaamt.
Bij het verlaten van de streek hadden de renners van de Ronde van Frankrijk jammer genoeg hetzelfde idee. Het was een leuk om de Tour eens met de plaatselijke bewoners te beleven, maar die chaos!
De nachtelijke rit naar het noorden die daarop volgde en de poging om daarbij wat verloren tijd goed te maken was net iets te veel gevraagd van de nieuwe tweedehandswagen. Hierdoor mochten jullie de ochtendspits meemaken van op een snelwegberm, wachtend op assistentie. Gelukkig was er die extra verzekering en wist de garagist het probleem snel op te lossen.

Neen, ga nog niet. De groep maakt zich op voor de grote finale. Ik beloof je. Je zal genieten. Het is een lavastroom over je jeugd. Heet, overrompelend, zaligmakend. Het Pompeji van je dromen...

....

Tracklist:

1. Bernie’s Tune
2. Tang
3. Powerhouse
4. No one knows
5. Angels and demons at play
6. Breakfast Feud
7. Solar Lottery
8. Triple x-rated under the siege of the v
9. Fiat Lux
10. Flèche d’or
11. Air Raid

 

Leden:

Frans Van Isacker

Elko Blijweert

Thomas Sainderichin

Karel de Backer

Joris Caluwaerts (Zita Swoon)

Sigrid van Rosendaal

Saar van de Leest

Gasten:

Rudy Trouvé

Tim Van Der Poel

Björn Eriksson (ex-Zita Swoon)

Tekst en foto van Marc Cocquyt : http://staatvanbeleg.skynetblogs.be/

Indien u, net als wij, bij het lezen van de naam Pox dacht: "Wie?": Pox is de Antwerpse groep rond ex-dEUS lid Mark Meyers. Als Zita Swoon-liefhebber heeft u zijn naam misschien al herkent als de auteur van "Waiting 'til you're gone" (zie: Everyday I wear a greasy black feather on my hat) en co-auteur van dEUS' "Via".
Het verhaal dat Mark Meyers en zijn Pox-makkers brengen is van alle tijden. Het is het verhaal van de uitzichtloosheid, de communicatiestoornissen, en de stukgeslagen dromen bij het einde van een relatie. De groepsnaam en de titel van de plaat vormen samen een uitdrukking die teruggaat naar Shakespeare's dagen waar men elkaar reeds met "a pox on your house" verwenste.
Deze cd onderscheidt zich van de anderen door zijn coherentie en vakmanschap. Hij heeft een begin, een einde, en vooral prachtige songs.
Met parels als het hergebruikte Waiting 'til you’re gone, Maybe someone, Cry now, Broken en afsluiter Leave me like a friend sommen we slechts onze favorieten op. En u, welke keuze maakt u?

Tracklist:
1. Waiting 'Til You're Gone
2. Stay
3. Maybe Someone
4. No More
5. Cry Now
6. Walk Around
7. Same Old Me
8. Broken
9. This Room
10. Leave Me Like a Friend

Leden:
Mark Meyers (zang, gitaar)
Jurgen Leclercq (bas)
Rudy Trouvé (gitaar)
Koen Van den Camp (keyboards)
Graig Ward (drums)